Ψαλμὸς τῷ Σαλωμὼν περὶ δικαίων. Ἵνα τί ὑπνοῖς, ψυχή, καὶ οὐκ εὐλογεῖς τὸν κύριον; 1
ὕμνον καὶ αἶνον ψάλλετε τῷ θεῷ τῷ αἰνετῷ. ψάλλε καὶ γρηγόρησον ἐπὶ τὴν γρηγόρησιν αὐτοῦ· ὅτι ἀγαθὸς ψαλμὸς τῷ θεῷ ἐξ ἀγαθῆς καρδίας. 2
δίκαιοι μνημονεύουσιν διὰ παντὸς τοῦ κυρίου, ἐν ἐξομολογήσει καὶ δικαιώσει τὰ κρίματα τοῦ κυρίου. 3
οὐκ ὀλιγωρήσει δίκαιος παιδευόμενος ὑπὸ τοῦ κυρίου· ἡ εὐδοκία αὐτοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου. 4
προσέκοψεν ὁ δίκαιος καὶ ἐδικαίωσεν τὸν κύριον· ἔπεσεν, καὶ ἀποβλέπει τί ποιήσει αὐτῷ ὁ θεός· 5
ἀποσκοπεύει ὅθεν ἥξει σωτηρία αὐτῷ. 6
ἀλήθεια τῶν δικαίων παρὰ θεοῦ σωτῆρος αὐτῶν· οὐκ αὐλίζεται ἐν οἴκῳ δικαίου ἁμαρτία ἐφ᾽ ἁμαρτίαν. 7
ἐπισκέπτεται διὰ παντὸς τὸν οἶκον αὐτοῦ ὁ δίκαιος, τοῦ ἐξᾶραι ἀδικίαν ἐν παραπτώματι αὐτοῦ. 8
ἐξιλάσατο περὶ ἀγνοίας ἐν νηστείᾳ καὶ ταπεινώσει ψυχὴν αὐτοῦ· 9
καὶ ὁ κύριος καθαρίζει πᾶν ἄνδρα ὅσιον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. 10
προσέκοψεν ἁμαρτωλός, καὶ καταρᾶται ζωὴν αὐτοῦ, τὴν ἡμέραν γενέσεως αὐτοῦ καὶ ὠδῖνας μητρός· 11
προσέθηκεν ἁμαρτίας ἐφ᾽ ἁμαρτίαις τῇ ζωῇ αὐτοῦ· 12
ἔπεσεν, ὅτι πονηρὸν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἀναστήσεται. ἡ ἀπώλεια τοῦ ἁμαρτωλοῦ εἰς τὸν αἰῶνα, 13
καὶ οὐ μὴ μνησθήσεται ὅταν ἐπισκέπτηται δικαίους· 14
αὕτη ἡ μερὶς τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς τὸν αἰῶνα. 15
οἱ δὲ φοβούμενοι τὸν κύριον ἀναστήσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἡ ζωὴ αὐτῶν ἐν φωτὶ Κυρίου οὐκ ἐκλείψει ἔτι. 16